Langenfeld

Heenreis

Na een redelijke slapeloze nacht (onder andere veroorzaakt door achterburen die een SUV hebben met wel 18 deuren in hun auto) om 01.00 uur maar besloten om op te staan en voor te bereiden op de reis. Even koffie zetten en kinderen wakker maken.....kinderen wakker maken? Tesse was al wakker en Sem maakte ons wakker.

En dus een half uur voor schema vertrokken (02.30 uur). De snelweg op, Arnhem voorbij richting Oberhausen, Koln etc. etc. Zowel Sem als Tesse vriendelijk verzocht om weer te gaan slapen omdat de reis nog lang zou duren. Sem luisterde wel en werd al snel vrolijk wakker met de mededeling zo, ik heb AL 19 minuten geslapen. Gelukkig heeft hij daarna nog 2 keer een uur geslapen. Tesse weigerde echter en heeft als een spons alles in haar op zitten nemen. Pas na de eerste pauze (na 4 uur en 560 kilometer verder) is Tesse gaan slapen.

De navigatie werkte perfect. Ik had zelf het idee om via Stuttgart te rijden, maar de navigatie stuurde ons vanaf Frankfurt langs het vliegveld (gaaf om een 747 op zeer lage hoogte voorbij te zien komen) richting Wurzburg en vervolgens via de A7 naar Ulm.

Na nog een korte pauze in Oostenrijk doorgereden naar de camping (10.30, 860 kilometer verder). Helaas waren de blokhutten nog niet schoon en moesten we tot 14.00 wachten voordat we in het huisje mochten.

het huisje

ochtendmist

Dag 1, Gries

Zondag, 5 augustus. Na een lange nachtrust (Tesse sliep van 17.00 tot 07.00 uur), vandaag alvast lekker snuffelen aan de bergen. En dus met de auto naar Gries (1569 meter) om van daar uit een klein stukje te gaan wandelen, te lunchen (broodpakket mee) en weer terug te wandelen.

Aangezien het wandelen heel goed ging (op wat theatherwerk van Tesse na (pappa stom, pet stom, wandelen stom)) lekker doorgelopen naar de Vordere Sulztalalm hutte (1898 meter) om daar te genieten van heerlijke Apfelstrudel en drinken. Op wat hazelnoot en noten-allergie na was deze Apfelstrudel ook echt heerlijk. We hebben nog wel even genoten van de mooie omgeving en wat bij het water gespeeld, maar zijn toch snel naar de blokhut teruggegaan om Sem wat anti-allergie te geven.

Link naar panorama Sulztalalm hutte

Dag 2, camping.

Maandag 6, augustus. Na een wandeldag volgt automatisch een kinderdag en dus blijven we lekker op de camping, gaan naar de speeltuin en naar het zwembad (allemaal lekker dicht bij de camping). En 's avonds lekker uitgegeten bij, ja juist, het camping-restaurant. Nu denk je bij een camping-restaurant niet gelijk aan een culineair hoogstandje, echter dit restaurant wordt ook gebruikt voor het viersterren hotel naast onze viersterren camping en dus echt een heerlijke maaltijd gehad (met engeltjes van kinderen).

Dag 3, Niederthai

Dinsdag 7, augustus. Aangezien het in de middag zou gaan regenen, lekker vroeg op stap. Met de auto naar Niederthai en van daar uit naar de berghut Larstighof. Net zoals bij de wandeling van Gries naar Sulztalalm hutte, lopen we hier in een licht stijgend dal naar een berghut (ongeveer 200 meter stijgen in 1.5 uur tijd). Bij Larstighof wat gedronken en vervolgens via een andere, iets hoger liggend en mooier pad, terug.

Niederthai Larstigalm

Halverwege op een alpenweide heerlijk geluncht en rustig teruggelopen. Na de wandeling ook nog even bij de grote waterval gekeken.

Dag 4, Vent

Woensdag, 8 augustus. Een regendag, althans in het Oetztal. Laten wij nu net naar Vent gaan en het daar redelijk droog houden :-) In Vent even rondgelopen (zo'n 5 minuten en dan heb je het dorpje wel gezien, en de bergen waren niet zichtbaar vanwege de lage bewolking).

De hangbrug stond ook op de planning en die ligt zo'n uurtje verderop. Wederom een heerlijke wandeling waarbij de kids zich prima vermaakt hebben. Lekker rennen, springen en huppelen en dat kon goed omdat er geen diepe afgronden, snel stromende beken e.d. waren. De hangbrug was wel een uitdaging, maar zowel Sem als Tesse liepen er zonder moeite overheen. Lekker geluncht in Rofen (net achter Vent); Sem had frankfurter wurst met friet, Tesse had Kaiserschmarn en wij een belegplankje (worst en kaas) en wat overbleef bij de kids.

Hangbrug vlakbij Vent

Dag 5, Obergurgl

Donderdag, 9 augustus. En een volgende regendag, althans nu zowel in het Oetztal als in Vent. Laten wij nu net naar Obergurgl gaan en het daar in de ochtend droog houden. Ondanks de hangbrug, de friet en pannekoek vind Sem dat de woensdag GEEN kinderdag was en dus moeten we vandaag wederom wat leuks gaan doen :-)

Tsja, gewoon een mooi plaatje

Foto vanuit hut op de Rosskar

Dan offeren we ons wel op en gaan we met de kabelbaan naar boven. De combinatie van slecht weer en kou, heeft een flinterdun pak sneeuw op de bergtoppen gelegd en dat is toch uitzonderlijk fraai. Vanuit Obergurgl met de kabelbaan door de wolken naar 2900 meter hoog (Rosskar). Het uitzicht is mooi en we klauteren nog een klein stukje omhoog. De berg zelf is niet natuurlijk meer (vanwege aanpassingen wintersport) en nodigt niet echt uit om even flink te wandelen. De kids gooien nog even met sneeuwballen, het begint ook nog even licht te sneeuwen, maar na wat drinken houden we het voorgezien en gaan weer naar beneden. Rond 14.00 uur zijn we weer terug en lunchen we in de blokhut.

Uitzicht Rosskar, Obergurgl (Oetztal)

Dag 6, Hahlkogel Hutte

Vrijdag, 10 augustus. Vandaag staat een wandeling van Huben (1200 m) naar Hahlkogel Hutte (2042 m) op de planning. Een klim van 3 uur en zo'n 850 meter stijgen en Sem gaat mee (Nicole en Tesse blijven op de camping). Het is een bewolkte dag en Sem vind het vooral spannend dat we boven de wolken wandelen.

Na zo'n 2 uur heeft Sem het wel gehad en begint moe te worden (elk bankje wordt benut) en na 2.5 uur besluiten we om terug te gaan, na de eerste 5 stappen terug, keren we toch om en nemen een nederlandse beslissing; bij de volgende bocht gaan we kijken of we de hut zien en als we de hut zien lopen we door anders niet. Uiteindelijk zien we de hut niet, maar Sem heeft weer zoveel energie dat hij bijna omhoog rent en na zo'n 10 minuten zien we dan ook echt de hut.

Hahlkogel haus en uitzicht op Oetztal (Hahlkogel haus en uitzicht op Oetztal)

Na een uitgebreide foto-sessie en een heerlijke lunch (brood met worst, koffie, water en appelsap) lopen we weer terug en in 1.5 uur staan we beneden. Echt gaaf dat zo'n kereltje van 7 jaar zo goed kan wandelen :-)

Koe

Uitzicht op Langenfeld

Omdat de voorspelde regen uitblijft, badmintonnen en frisbeeeeeeen we nog lekker op de camping en gaat Nicole te voet boodschappen doen.

Dag 7, Tesse jarig

Zaterdag, 11 augustus. Tesse is jarig. We hebben de slingers en kado's meegenomen uit Nederland, nog een extra jodel koe in Oostenrijk gekocht en met zijn viertjes Tesse haar 5de verjaardag gevierd. Samen met Tesse naar de Konditorei in Langenfeld en lekkere gebakjes uitgezocht. In de middag naar de speeltuin in Huben waar de kids een paar uur heerlijk gespeeld hebben.

Sem in de speeltuin

Tesse in de speeltuin

Dag 8, Hoch Vent

Zondag, 12 augustus. Kan me achteraf niet herinneren of dit nou een wandeldag moest worden of niet. Het is het dus geen wandeldag geworden. Vanuit Vent met de kabelbaan omhoog gegaan naar Stablein (2356 m) en vandaaruit richting de Breslauer Hutte. Voor Tesse een te stevige wandeling en dat heeft ze ook laten blijken.

Tot aan de morenes van de gletscher gelopen en daar vandaan weer teruggelopen naar Stablein Hutte.

Uitzicht Hoch Vent (aantal 3000-ers aan de zuidkant van Vent)

Dag 9, Wandeling naar (bijna) de top van de Kreuzspitze

Maandag, 13 augustus, een wandeldag voor mijzelf. Om 5.15 opgestaan om rond 6.00 te beginnen aan de wandeling naar de Kreuzspitze. De auto aan het begin van het dorp Vent neergezet en van daar richting Martin Busch hutte. Vanuit Vent (1900m) loop je redelijk eenvoudig naar de Martin Busch Hutte (2501m). Het dal naar de hut toe is saai (behalve de zonopkomst), je loopt over een breed pad en stijgt lanzaam. Er staat 2.5 uur voor, maar over zo'n pad kun je redelijk doorlopen en dus was de hut al binnen 7 kwartier zichtbaar.

Dal naar de Martin Busch hutte
Similaun (3606m) met Marzellferner

Martin Busch hutte
Martin Busch hutte (2501m)

Hoezo, navigatie nodig?

Bij de hut ff snel een bakje koffie, nagevraagd of de Kreuzspitze bereikbaar was (ja dus) en vervolgens om 8 uur verder naar boven. Vanaf de Martin Busch hutte gaat het dus echt direct steil omhoog. Dus rustig aan, regelmatig ff pauzeren om zo gestaag hoogte te winnen.

De laatste helft van de wandeling gaat over stenen, nog eens stenen en nog meer stenen. Op zich wel goed te doen, alleen begrijp ik niet waar de mensen de energie vandaan halen om stapeltjes stenen te maken.

Uitzicht op Schalfbach
Schalfbach, oost van MB hutte

Stenen, stenen en nog meer stenen
Stenen, stenen en nog meer stenen

Na zo'n 3.5 uur omhoog klauteren, was de aankomst op de graat redelijk indrukwekkend....ben er ff bij gaan zitten. Bij het stijgen kijk je zo'n 2 meter voor je, echter op zo'n graat kijk je ineens een paar honderd meter naar beneden.

Bij het uitzoeken van de wandeling had ik al twijfels over deze graat, maar boven aangekomen helemaal. Dus heb daar lekker gepauzeerd en naar Nicole een SMSje gestuurd dat ik weer naar beneden zou gaan.

Uitzicht vanaf de Graat
De Similaun (3606m) met een deel van de Marzellferner

Martin Busch hutte
Waterloo (de graat naar boven)

Een ontzettend gave wandeling met mooie uitzichten. Wel zwaar, 9 uur wandelen en 1400 klimmeters, maar indrukwekkend. Oh ja, de volgende keer wil ik stokken meenemen, lijkt me wat gemakkelijker.

Dag 10,

Dinsdag, 14 augustus. Vandaag maar eens naar het begin van het dal, naar Oetz. Om te winkelen, yeah right....maar eerst even met de kabelbaan naar boven naar Hochoetz (2020m) om vandaaruit naar de Neue Bielefelderhutte te lopen. Een zeer korte wandeling maar genoeg reden om weer heerlijk te genieten van koffie en Apfelstrudel (viel tegen) en voor de kids plakken vlees met brood eronder.

overzicht Hoch Oetz

In de kabelbaan naar beneden, de 24 taalvarianten van goede nacht en goede morgen op de cabines zitten lezen (wist niet dat Nicole zo goed Chinees kon). Omdat het nog vroeg was en de duitse variant van de Tour nog niet langs was geweest nog maar ff verder gereden, via het Nedertal richting Kuhtai gereden.

brug in nedertal

meertje bij Kuhtai

Gaaf dal, met een gepimpte brug en mooi beekje langs de weg. Bij Kuhtai de volgende stoeltjeslift naar bovengenomen naar de Drei Seeen Hutte. Wederom een mooi uitzicht en het is ook wel heel gezellig zo met z'n vieren in de stoeltjeslift. Je schrikt je alleen een hoedje als Tesse bedenkt dat ze alles wat beter wil zien en naar voren schuift.

link naar VR Kuhtai - Drei Seeen Hutte

aaaa....dat is nou jammer, helemaal niet toegekomen aan winkelen ;-)

Dag 11, Tiefenbach gletscher / Hoch Solden

Woensdag, 15 augustus. Vandaag maar eens eerst via de Gletscherstrasse naar de Tiefenbach gletscher

.....wat een afknapper......dan zie je dus wat de mens doet met de natuur. De gletscher is een veredelde kunstsneeuwbaan:

We zijn nog wel omhoog gegaan met de kabelbaan, nog even het uitzicht bekeken, maar eigenlijk was de toon al gezet door de niet natuurlijke omgeving voordat je boven aankomt. De kids vonden het minder erg, ze hebben nog even met sneeuwballen gegegooid, maar we zijn snel weer naar beneden gegaan.

Na deze teleurstelling toch nog ff naar Hoch Solden, de auto voor Hoch Solden geparkeerd en vervolgens iets naar beneden gelopen richting de Edelweiss Hutte.

Eerst op de Hamrachalm geluncht (broodjes meegenomen) en genoten van het onderstaande uitzicht.

link naar VR Hamrachalm - Hoch Solden

Na de lunch was het de bedoeling om verder te lopen, dat is niet gelukt en als ik hier zeg dat ik mijn excuses aanbied aan medewandelaars dan weten andere ouders waarschijnlijk genoeg (kids!!!!!).

Dag 12, Stuibenfall

Stuibenfall Umhausen

Stuibenfall Umhausen

Donderdag, 16 augustus, misschien wel de leukste dag van de vakantie, en dat om een stomme waterval. Lekker weer met z'n vieren op stap naar de Stuibenfall, Tirols grosster und schonster Wasserfall. Ja, ja, zo op z'n Duits begin ik er toch echt aan te twijfelen.

Maar dit was echt de moeite waard. Eerst een half uur lopen naar de onderkant van de waterval. En vervolgens kun je ook nog op de verschillende niveau's naar de waterval kijken.

De kinderen vonden vooral het 'eerste' uitkijkpunt leuk. Daar krijg je dus de volle laag van waternevel en wind over je gehele lichaam. En dat is toch echt koud. Bij het 'tweede' uitkijkpunt kom je dus heel dicht bij de waterval. Wel lastig als je foto's wil maken en je hoort niet of de camera 'klik' zegt. Overigens waren de meningen verdeeld. Nicole vond de klim nogal zwaar. Voor de echte luie mensen, vraag aan de bestuurder van de auto om je bovenaan af te zetten en dat hij/zij je weer onderaan ophaalt:-)

Dag 13, Terug naar huis

Vrijdag, 17 augustus. Weinig toe te voegen, vandaag rustig aangedaan, alles ingepakt en rond 15.00 vertrokken om vervolgens nog om 24 uur aan te komen in Eerbeek.